يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ(6)

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ(7)

روزى كه بلرزه در آورد بلرزه در آورنده‏

از پى در آيد آنرا از پى در آينده‏

محمد بن عباس از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده فرمود راجفه حضرت امام حسين عليه السّلام است و رادفه امير المؤمنين عليه السّلام اول كسيكه خاك را از سر خود دور ميكند امام حسين عليه السّلام است با هفتاد و پنج هزار نفر چنانكه خداوند ميفرمايد إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ-

يَقُولُونَ أَ ءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فىِ الحَْافِرَةِ(10)

أَ ءِذَا كُنَّا عِظَمًا نخَِّرَةً(11)

قَالُواْ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ(12)

فَإِنمََّا هِىَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ(13)

فَإِذَا هُم بِالسَّاهِرَةِ(14)

مى‏گويند: آيا ما به حالت نخستين بازمى‏گرديم، (10)

آن گاه كه استخوانهايى پوسيده بوديم؟ (11)

گويند: اين بازگشت ما بازگشتى است زيان‏آور. (12)

جز اين نيست كه تنها يك بانگ برمى‏آيد، (13)

و آنها خود را در آن صحرا خواهند يافت. (14)

محمد بن عباس از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده فرمود پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كَّره مباركى كه نفع ميرساند باهلش روز حساب ولايت من و ولاية على عليه السّلام و فرزندان او و پيروى كردن از من و از على و فرزندان على است بواسطه داشتن ولايت ما خداوند امر ميفرمايد آنها را داخل بهشت كنند و كره خاسر و زيان- آور دشمنى كردن با من و على و اوصياء بعد از او باشد بواسطه اين عداوت خداوند امر ميكند آنها را در اسفل السافلين جهنم داخل گردانند- پس از آن خداوند در جواب كفار ميفرمايد جز يك آواز كه در صور دمند بيش نباشد كه بآن صدا ناگهان همه از خاك بيرون آيند و بزمين قيامت حاضر باشند.

وَ أَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الهَْوَى‏(40)

فَإِنَّ الجَْنَّةَ هِىَ الْمَأْوَى‏(41)

اما هر كس كه از ايستادن در برابر پروردگارش ترسيده و نفس را از هوى بازداشته، (40)

بهشت جايگاه اوست. (41)

ابن شهر آشوب از ابن عباس روايت كرده است كه اين آيه مخصوص امير المؤمنين عليه السّلام و كسانى است كه بر طريقه آنحضرت مشى مينمايند.

تفسير جامع، ج‏7، ص: 334