تفسير جامع، ج‏7، ص: 463

سوره بينه‏

سوره بينه در مدينه نازلشده و هشت آيه و نود و چهار كلمه و سيصد و نود و نه حرف است‏

 سوره بينه مشتمل است بر آنكه حجت و برهان پيش از قرآن هم بر كفار و مشركين تمام بود با اينوصف آنها از كفر و عصيان جدا نبودند

تفسير جامع، ج‏7، ص: 465

لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ (1) رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً (2) فِيها كُتُبٌ قَيِّمَةٌ (3) وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ (4)

وَ ما أُمِرُوا إِلاَّ لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ (5) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ فِي نارِ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أُولئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ (6)

 در محاسن ذيل آيه فوق از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده فرمود مراد از كافرين كسانى هستند كه شيعيان را تكذيب نمودند زيرا كتاب آيات خدا است و اهل آن شيعيان باشند و مشركين منفكين مرجيه هستند و بينه واضح شدن حق است براى آنها و رسول از جانب خدا محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و معنى يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً يعنى پيغمبر راهنمائى ميكند مردم را بسوى اولى الامر و ائمه معصومين بعد از خود و آيه: وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ، دليل است بر بطلان قول جبرى مسلكان كه ميگويند كفار را خداوند در اصل كافر آفريده، چه خداى تعالى ميفرمايد پس از آنكه حجت بر ايشان تمام شد كافر شدند وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ  و در كتابهاى آسمانى امر نشدند مگر بآنكه با اخلاص كامل و بدون ريا پرستش كنند خدا را و از دين غير حق روى بگردانند و نماز بپا دارند و زكوة بدهند و دين راست و درست و راه سعادت همين است إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ فِي نارِ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أُولئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ كسانيكه از اهل كتاب كافر شدند و مشركين همه در آتش دوزخ باشند و آنجا هميشه معذبند و ايشان بدترين خلايق هستند- حضرت باقر عليه السّلام فرمود پروردگار قرآن را نازل نمود بر اهل كتاب و مشركين و آنها كافر و مرتد شدند و معصيت و نافرمانى كردند با امير المؤمنين عليه السّلام را و در اثر نافرمانى اينان بدترين خلق خدا هستند

تفسير جامع، ج‏7، ص: 466

 إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّه 7-8

آنانكه بخدا ايمان آورده و عمل نيكو بجا ميآوردند بحقيقت بهترين خلق خدايند و پاداش آنها نزد خدا بهشت عدن است كه نهرها زير درختانش جاريست و در آنجا هميشه متنعمند خدا از آنها خشنود و آنها نيز از خدا راضى هستند و اين بهشت مخصوص كسانى است كه از خدا بترسند و بطاعت او مشغول باشند-